REGHUCHANDRAN. R. KELAKKOMPIL

രക്ത സാക്ഷികൾ   ചിതറി തെറിക്കുന്ന ഓർമ്മക്ക് മീതെ   കുതറി തിരിച്ചെത്തും പിൻകാല ചിത്രം   തുതപ്പുഴതൻ മാറിനെ ചുവപ്പിച്ച ഹൃത്ത്    കുത്തി തുരന്ന വെടിയൊച്ച കാതിൽ    ദിഗന്തം പൊട്ടുമാറുച്ചത്തിൽ  മുഴക്കിയ ഖട്ഗ ശോഭയാം വാക്യത്തിൻ ശക്തിയിൽ   മൃഗ തൃഷ്ണയാർന്ന വഞ്ചക കൂട്ടങ്ങൽ   സോഗ്രഹ ശാന്തിക്ക് ആയുധധാരികൾ മാതൃഭുമിയെ രക്ഷിക്കാൻ പിറന്നവർ  പിതൃശക്തിയിൽ ഊറ്റം കൊണ്ടവർ   കൃത്യനിർവഹ യോദ്ധാവിൻ കൂട്ടങ്ങൾ  നിത്യമാം സത്യത്തിൻ ലക്ഷ്യത്തെ പൂകി രക്തസാക്ഷി നീ വെട്ടിയ വഴികളിൽ നിത്യം   വ്യക്തമാക്കുന്ന ആദർശ ശക്തിയിൽ      ശക്തമായും വിടരുന്നു കുസുമങ്ങൾ   മുക്തമാക്കാൻ നിൻ മാതാവിൻ മാറിനെ  ആയുധങ്ങൾ മാമാങ്ക പെരുമകൾ   ആടിതീർക്കും ചാവേറുപാഠങ്ങൾ   ആയിരങ്ങൾ ഈ നിണത്തിൽ പിറക്കുന്നു    ആ മനോഹര സ്വപ്പ്നങ്ങൾ തീർക്കാൻ  രക്ത പങ്കില വാതായങ്ങളെ  കത്തിഅമരും അരക്കില്ലങ്ങളെ  കുത്തികവരും മാനാപമാനങ്ങൾ   പത്തിതാഴത്താൻ പരിചാസമരല്ല   കുലം കുത്തി വിടരും രാക്ഷസ ജന്മങ്ങൾ  കാലം തീർക്കും കുടില സർപ്പങ്ങൾ ...

              ഒറ്റപ്പെട്ടവർ                   കണ്ണ് തുറന്ന് അയാൾ ചുറ്റിലും നോക്കി പച്ച വിരിച്ച  മൈതാനം, മുകളിൽ സുര്യൻ തെളിഞ്ഞ് കത്തുന്നു, ജുണ് മാസത്തിലെ പകലിലും നല്ല കുളിർമ്മ, പിൻ കൈകുത്തി നിവർന്നിരുന്നു, പച്ചപുല്ലുകൾ മെത്ത വിരിച്ച തറയിൽ കിടക്കുന്പോൾ  നക്ഷത്ര ഹോട്ടലിന്റെ ബെഡിന്റെ പതുപതുപ്പ്, അയാൾ കാലിൽ നിവർന്നു നിന്നു. താൻ എവിടെ ആണ് എന്ന് സ്വയം ചോദിച്ചു, ആരാണന്നുള്ള ചോദ്യം മനസ്സിന്റെ വിഹായസ്സസിൽ കിടന്ന് ചുറ്റി, തലച്ചോറിന്റെ നാഡി ഞരന്പുകളിൽ അതിന്റെ വിദ്യുത്പ്രവാഹങ്ങൾ ദ്രുതചലനങ്ങൾ തീർത്തു. എല്ലാത്തിലും ഒരുമന്ദത, കൈകൾ മുഖത്ത് ചേർത്ത് തിരുമി, തലയുടെ പിന്നിൽ പതിയെ അടിച്ചു, എങ്കിലും കഴിഞ്ഞ കാല ഓർമ്മ തിരികെ വന്നില്ല, നീണ്ട് നിവർന്നകിടക്കുന്ന ആ മൈതാനവും കഴിഞ്ഞ് ചുറ്റിലുമുള്ള മരക്കുട്ടം ഒരു ഗോൾഫ് ഗ്രൌണ്ട്ന്റെ പ്രതീതി ഉണർത്തി, ഗോൾഫ് ഗ്രൌണ്ട്  അതെന്താണ്  അയാൾ ഓർത്തു, പിന്നെയും ഓർമ്മ പണിമുടക്കി, എന്തോ ഒന്ന് എന്ന് പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് അയാൾ ആ മരകൂട്ടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, അയാൾക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ടായ...