കവനമൊരു കാലത്തിൻ കവനം.
കവനമൊരു കാലത്തിൻ കവനം. കനലിന്റെ ജ്വലനത്തിൽ കനം വീണ വാക്കുകളിൽ കിരണത്തിൻ കാരുണ്യം ഒളിചിന്നെ കവിതതൻ ജാലകം കർണ്നത്തിൽ വീഴുന്പോൾ നവകാമനകൾ ഒന്നന്നൊയ് കളിചിന്നെ കതരമാകുന്ന ജൽപ്പന സൌകുമാര്യം വീണയിൻ തന്ത്രിയിൽ രാഗം മീട്ടിടുന്പോൾ കാന്യാവനങ്ങളിൽ ജപമാല കവചങ്ങൾ യുവതയെ ചിറകിൽ ഒതുക്കിടുന്പോൾ യാന്ത്രികമായ മദിരാചഷകങ്ങൾ അധരത്തിൻ മാന്ത്രികം തേടിവന്നു, അവർ ഓടിവന്നു യാവനസൌന്ദര്യ മിയന്നരൂപങ്ങൽ അവരുടെ ഉടലിലിൽ ചിത്രങ്ങൾ രചിച്ചിരുന്നു യവനന്റെ മദനത്തിൻ മാധുര്യം മായുന്പോൾ മമ സഖിയെന്തേ എല്ലാം മറന്നിരുന്നോ യവനികമാറുന്പോൾ മനതാരിൻമധുവോക്കെ, മാന്പൂകണക്കെ പൊഴിഞ്ഞിരുന്നോ പ്രിയമായതെല്ലാം തേടുന്ന മനസ്സ് വർണ്ണങ്ങൾ വാനിൽ കനവുകണ്ട്, പിന്നെ രമിച്ചിരുന്നു പ്രായത്തിൻ തരുവെന്നു തനുവിന്റെ തേങ്ങലിൽ തളരുന്പോൾ ചാരെ കരഞ്ഞ് നിന്നു പ്രോക്തങ്ങളിൽ നിന്ന് കന്മദപൂക്കൾ പലവട്ടം ഒരുവിട്ട് പഴമനസ്സും കുടെ പറഞ്ഞു നിന്നു പ്രേതങ്ങൾ നിറയും കബന്ധങ്ങൾ ഒഴുകും പുഴയും താളത്തിൽ പ...