പ്രകൃതിക്ക് നമോവാകം

-
          പ്രകൃതിക്ക് നമോവാകം
 
പ്രണയത്തിൻ പുഷ്പങ്ങൾ വിടരുന്ന വാടികളിൽ
പ്രണയിനിയിൻ മധുവൂറും മമ  ചൊടി ഇണകളിൽ
പ്രായത്തിൻ മനംതീർക്കും വർണ്ണ കുതുഹുലത്തിൽ
പ്രേയസ്സി വദനത്തിൻ സൗകുമാര്യ കാമനകളിൽ
 
പൊൻ നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ വിളങ്ങുന്ന രാവുകളിൽ
കതിരോന്റെ വർണ്ണത്താൽ ശോഭിക്കും പുലരികളിൽ
മനസ്സിലെ അഭ്രപാളിയിൽ വിടരും വെൺശിൽപ്പങ്ങളായ്
മരുവുന്ന കാമിനി നീ എൻ ജീവന്റെ തുടിപ്പുകളായ്
 
നിനക്കായി തുറക്കാം സഖി എൻ മലർ വീഥികൾ  
നിനക്കായി കൊളുത്താം  എൻ പൊൻചിരാതുകൾ
നിനക്കായി വിരിക്കാം എൻ മന മോഹ തല്പ്പങ്ങൾ
നിനക്കായി ഉണരാം ഞാൻ  മോഹന വിസ്മയത്തിൽ  
 
കുളിരുന്ന നിശീഥത്തിൽ തനുവിന്റെ താരുണ്യത്തിൽ
ചൂടുന്ന നിശാപുഷ്പമാല്യ മോഹിത രന്ത്രഗന്ധങ്ങളിൽ  
വിടരുന്ന ശോണിതമലർ വർണ്ണമോ നിൻ കപോലങ്ങൾ
നയനങ്ങൾ ഉണരുന്നു പ്രകാശിത നക്ഷത്ര ദ്വന്ദങ്ങളായ്
 
ഉയർത്തുന്നു ചെംചോടിയെ  ശീൽക്കാര തന്ത്രികളായ്  
ഉണരുന്നു തനുവിലാകെ പ്രകമ്പനവേഗ തിരമാലകളും
കുച്ചകുംഭം രാഗത്തിന്റെ ഷഡകാല രാഗമാലികളിൽ    
ഉദ്ദേഗ വേഗങ്ങളിൽ  ചാപത്തിൻ ശരദ്രുത ചലനങ്ങളും  
 
വിടർത്തുന്ന കരദ്വന്ദ മദ്ധ്യത്തിൽ പാനം ചെയ്യാൻ
ഉണർന്ണിറ്റീടുന്ന മന്ധരപർവ്വത്തിൻ അഗ്രാമാമശങ്ങളും
വിരിമാറിൽ വിലസുന്ന ക്ഷീരാഗ്ര കുസുമങ്ങൾ
അമൃതവർഷമാം നിൻ  പാലാഴി കിനാകാൺമൂ
 
നാഭിതൻ ചുഴികളിൽ നഭസ്സിൻ അപാരത സ്വപ്പ്നംകാട്ടും
നിയതിതൻ കരശുദ്ധി എന്നെന്നും അനുഭവഭേദ്യം തന്നെ
കവനത്തിൻ കവക്കലയായ് ആഴിതൻ വിതുൻപലായ്
അമരുന്നു അവസാനം സൃഷ്ട്ടിതൻ മഹാകർമ്മം  
 
ഗന്ധീവ ഞാൺഒലി ശരമാരി തീർക്കും രാവിൽ
പാർഥൻമാർ ശതങ്ങളായി ലക്ഷ്യഭേദ്യവേഗങ്ങളിൽ
വിജയനായ് വിജയിയായ് കുരുക്ഷേത്ര വിസ്മയങ്ങൾ
അക്ഷഹൌണീ തുണീരങ്ങൾ തീർക്കുന്ന തീരങ്ങളിൽ
 
തളരുന്ന തനുവിന്റെ തിളയ്ക്കുന്ന ഭാവങ്ങളെ
തഴുകുന്ന ഇളംകാറ്റായ് ദേവി  എൻ പല്ലവങ്ങൾ
പ്രപഞ്ചത്തിൻ മഹാകർമ്മ കാന്ധങ്ങൾ തീർക്കും ഭുവിൽ
മരുവുവാൻ ഭാഗ്യം തീർത്ത നിയതിക്ക് നമോവാകം.
 
 
 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

മോഡസ് ഒപ്പറാണ്ടി..

-
  മോഡസ് ഒപ്പറാണ്ടി..     രാത്രി അപ്പോൾ ആദ്യപകുതിയുടെ പകുതി പിന്നിട്ടിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അശ്വജിത്ത് , തൻറെ തോൾബാഗ് ഒന്നുകൂടി പുറകിൽ കുലുക്കി ഉറപ്പിച്ച് ടാർ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പിന്നിൽ   ഇറങ്ങിയ വണ്ടിയും അത് നിർത്തിയ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനും അകന്നു പോയ്കൊണ്ടും , മുന്നിൽ ബസ്റ്റാൻഡ് അടുത്തുകൊണ്ടും ഇരുന്നു. മനസ്സിൽ ഇന്നലെകളുടെ സമ്പന്നത തികട്ടി വന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അയാൾ ഏകാകിയായ സഞ്ചാരി മാത്രം. പോകാനോ , വരാനോ , ഒരിടവും അവശേഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വഴിപോക്കൻ.   അയാളുടെ കാലുകൾക്ക് ധൃതി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല , പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ലക്ഷ്യവും. തിരികെ കയറിപോകാൻ സമയം പാലിക്കുന്ന അവസാനവണ്ടികളെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് , മനസ്സ് ശൂന്യവും , വിളറിവെളുത്തതുമായിരുന്നു. വഴിയരികിലെ , ഇന്നലെകളിൽ പെയ്‌ത ഇടതടവില്ലാത്ത മഴയിൽ കിളിർത്ത പുൽപടർപ്പുകൾക്കിടയിലുയരുന്ന ചീവിടിന്റെ സംഗീതം ആസ്വദിക്കാനുള്ള സ്ഥലം മനസ്സിൽ ബാക്കിയില്ലാതിരുന്നതിനാൽ , അയാൾ മുന്നോട്ട് പോയി , അലസഗമനനായി.   നഗരബാക്കിയിൽ അപ്പോഴും മരംപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു , അൽപ്പം മുൻപ് കടന്നുപോയ കാറ്റിന്റെ ശക്...
Read more

മുത്തുകൾ മിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങൾ

-
മുത്തുകൾ മിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങൾ കേണൽ . രാജൻ ജോസഫ് വണ്ടിഓടിച്ചു കയറ്റിയത് കോടയുടെ വെള്ള കമ്പളം പുതച്ച , കാപ്പിമരങ്ങൾ അതിരിടുന്ന കുടകിന്റെ മലയടിവാരങ്ങളിലേക്ക് ആയിരുന്നു . നേരം പുലരാൻ ആപ്പോഴും വിനാഴികകൾ ബാക്കി . എങ്ങും കരിംപച്ചയിൽ വെള്ള ഇഴപാകിയ പ്രകൃതി . റോഡാണെങ്കിൽ അൻപത് മീറ്റർ പോലും കാഴ്ച തരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . പുലരിവെട്ടം കടന്നുവരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ രാവിലെ ഉണരാൻ പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പോലെ തോന്നിച്ചു അയാൾക്ക് ‌.   ആ മഹീന്ദ്രയുടെ കമാൻഡർ ജീപ്പിൽ ഇടതുവശം ചേർന്ന് വശങ്ങളിലെ കാഴ്ചകളുടെ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടിരിക്കയാണ് സീതമ്മ , അയാളുടെ പ്രാണസഖി ... ജോലിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച് മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ അയാളുടെ നാട്ടിൽ ഒതുങ്ങി കൂടാം എന്നതായിരുന്നു ഭാര്യയുടെ അഭിപ്രായം . എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള കാലം കൂടി കർമ്മ നിരതമായി ജീവിച്ചു തീർക്കണം എന്നത് അയാളുടെ തീരുമാനമായിരുന്നു . അതിന് അയാൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് കുടകിന്റെ സൗന്ദര്യം . കാപ്പിയും ഇഞ്ചിയും പിന്നെ മു...
Read more

ജന്മാന്തരങ്ങൾ

-
  ജന്മാന്തരങ്ങൾ              അയനി ചക്കകൾ പരവതാനി വിരിച്ച ആ മുറ്റത്ത് അയാൾ നിന്നു, അപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കയായിരുന്നു, അത് അയാളുടെ യൗവനവും കൌമാരവും കടന്ന് ബാല്യത്തിൽ എത്തി ചേർന്നു. ആ ഓർമ്മകളോടൊപ്പം ആ നാലുകെട്ടും അതിന്റെ ആ അങ്കണവും നവോഡയുടെ പുതുമയുള്ള മണവും ചാരുതയും കൈക്കൊള്ളുകയായിരുന്നു. അന്ന് നിത്യവും നിരവധി പേരുടെ ശബ്ദ്ദങ്ങളും കാൽപ്പെരുമാറ്റവും ചൂരുകളും കൊണ്ട് സമൃദമായിരുന്നു അതിന്റെ ചുറ്റുപാടുകളും അകത്തളങ്ങളും. അവിടങ്ങൾ എന്നും തൂത്തും വാരിയും മെഴുകിയും വെടുപ്പാക്കിയിരുന്നു, അതിന്റെ ചുവരുകൾ എപ്പഴും കുമ്മായകൂട്ടിന്റെ വെണ്മയിൽ  തിളങ്ങി നിന്നിരുന്നു. അതിന്റെ നാലുപാടുമുള്ള മുറ്റം സുര്യോദയത്തിനും അസ്തമനത്തിനും മുൻപ് അടിച്ച് വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. അവിടെ ഉണ്ണികൾ ഓടി കളിച്ചിരുന്നു. ഇന്നോ പഴയുടെ മണം മാത്രം തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അതിന്റെ അങ്കണവും അകത്തളങ്ങളും തികച്ചും വിജിനമാണ്, മുറ്റവും ചുവരുകളും കരിയിലകളും  ചെടിപടർപ്പുകളും കയറി ചുവരുകളിലെ കുമ്മായമാടർന്നു ഒരു ഭാർഗവീനിലയത്തിന്റെ ഭാവമാർന്നു നിലകൊള്ളുന്നു. ആ അവസ്ഥക്ക് കാരണം അയാൾ തന്നെ,...
Read more