പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

-
പ്രൊമിത്യുസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

പ്രണയം കൺകാട്ടി കരൾ കാട്ടി ഉടൽകാട്ടി  
പ്രേയസ്സിതൻ മനംകാട്ടി വിളിക്കുന്പോൾ 
വഞ്ചനയുടെ വിശ്വാസഗോപുര മേടകളിൽ
ഉയർന്നമരും നിശ്വാസാവേഗ സതിരുകളിൽ   
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു 

കരളറ്റ മനമറ്റ നെഞ്ചിലെ, പച്ച മാംസത്തിന്റെ  
നുറുങ്ങുന്ന വേദനയിൽ, നിണം നിറയുന്ന  
ദുരമൂത്ത കഴുകിൻ കൊക്കാഴ്ത്തുമൂർച്ചകളിൽ
വീശുന്ന കാറ്റിന്റെ കുളിരാർന്ന ഗമനങ്ങളിൽ    
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

ശോണിതനിണംപഴകി ജ്വലിക്കുന്ന കരിം  
കന്മദക്കൂട്ടങ്ങളിൽ, ആ മണംതേടിയണയും
പ്രാണികളുടെ കണ്ണികളറ്റാത്തശ്രേണികളിൽ
നിറയുന്നക്ഷീരപഥ താഴ്വാര, തീരങ്ങളിൽ 
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു 

നിശയുടെ മദ്ധ്യേ പാറിയടുക്കും ചിറകടിയിൽ  
അമർത്തി വലിക്കുന്ന മാറിലെ മുറിവുകളിൽ  
അടരുന്ന ശ്വാസചലന നിമ്നോന്ന വേഗങ്ങളിൽ
മുറിവുതഴുകി പുലരി പകരുന്നലേപങ്ങളിൽ     
പ്രൊമിത്യൂസ് നീയെന്നെ ഉയർത്തുന്നു

യുഗങ്ങളേനിറയ്ക്കുന്ന പ്രേമാത്മരോദനകളിൽ  
യുവതയുടെ നിസ്വാർത്ഥസ്നേഹ വേദനയിൽ    
യൗവനതൃഷ്ണകളുടെ പ്രോക്തനിശീഥത്തിൽ
നനഞ്ഞറിയുന്ന അനുഭവോപ്പുനീരുകളിൽ   
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

നീ പകർന്നൊരാഗ്നിവെളിച്ചരാവുകളിൽ 
അതിലെ ചൂടിന്റെപങ്കുപറ്റിയണയുന്ന  
വിളറിയ ചുണ്ടിലെ നിണം മണക്കുന്ന 
തേറ്റ ഒളിപ്പിച്ച സ്നേഹമരുപ്പച്ചകളിൽ  
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു.

അന്ധകാരമാഭീകരത നിറയുംയാമങ്ങളിൽ 
പ്രകാശധാരയെ വർണ്ണവെറിതൻ പുതപ്പാൽ
മറയ്ക്കുന്ന, ജനതയുടെ നെഞ്ചിലെ നിണം നക്കുന്ന,
ചുവന്ന നാവുകൾ നിറയുന്ന നാടുകളിൽ 
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ തേടുന്നു   

പൈതലിൻ പശിനോവടക്കുന്നതെരുവിലെ 
വിരിയിട്ട വിഴുപ്പു പുതകൾ നൽകുന്ന 
നൈമിഷിക സുഖങ്ങളുടെ വിയർപ്പൊട്ടിയ 
നോട്ടുകളുടെ ശീതളിമകൾക്കിടയിൽ
പ്രൊമിത്യൂസ് ഞാൻ എന്നെ തേടുന്നു 

ഉയരാത്ത നിലവിളിയുടെ ഭയനിശബ്ദതയെ 
ഇരയുടെ  രോദനരാഗബന്ധിതകർണ്ണങ്ങളെ
മുന്നിൽ ഇഴയും വേട്ടമൃഗതൃഷ്ണയുടെ 
ഭീകര ദൃശ്യങ്ങളിൽ രമിക്കുന്ന മാനവതയിൽ 
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ കാണുന്നു  

ഇനിയും പിറക്കാത്ത പിഞ്ചുപൈതങ്ങളെ  
ചാപിള്ളയാക്കി സംസ്കാര ഗീതകം പാടുന്ന 
അഭിനവസീയുസ്ൻമാരുടെ ജിഹ്വകളിൽ 
അഥീനിമാർ ചേലയെപറിക്കുന്നന്തപുരങ്ങളിൽ
പ്രൊമിത്യൂസ് നിന്നെ ഞാൻ തിരയുന്നു

ആത്മാവുവരണ്ടുകീറുമീ സുപ്രഭാതങ്ങളിൽ
തീവിഴുങ്ങിക്കൂട്ടമാർത്തു രമിച്ചു രസിക്കുന്ന 
ജീവന്റെ ഈറ്റുപുരകളിലുയരുന്ന രോദനം 
നീ എകിയാഗ്നിനാളങ്ങളിലമരുന്ന നാദമെന്ന്
പ്രൊമിത്യൂസ് വീണ്ടും ഞാൻ അറിയുന്നു.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

മോഡസ് ഒപ്പറാണ്ടി..

-
  മോഡസ് ഒപ്പറാണ്ടി..     രാത്രി അപ്പോൾ ആദ്യപകുതിയുടെ പകുതി പിന്നിട്ടിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അശ്വജിത്ത് , തൻറെ തോൾബാഗ് ഒന്നുകൂടി പുറകിൽ കുലുക്കി ഉറപ്പിച്ച് ടാർ വഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പിന്നിൽ   ഇറങ്ങിയ വണ്ടിയും അത് നിർത്തിയ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനും അകന്നു പോയ്കൊണ്ടും , മുന്നിൽ ബസ്റ്റാൻഡ് അടുത്തുകൊണ്ടും ഇരുന്നു. മനസ്സിൽ ഇന്നലെകളുടെ സമ്പന്നത തികട്ടി വന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അയാൾ ഏകാകിയായ സഞ്ചാരി മാത്രം. പോകാനോ , വരാനോ , ഒരിടവും അവശേഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വഴിപോക്കൻ.   അയാളുടെ കാലുകൾക്ക് ധൃതി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല , പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ലക്ഷ്യവും. തിരികെ കയറിപോകാൻ സമയം പാലിക്കുന്ന അവസാനവണ്ടികളെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് , മനസ്സ് ശൂന്യവും , വിളറിവെളുത്തതുമായിരുന്നു. വഴിയരികിലെ , ഇന്നലെകളിൽ പെയ്‌ത ഇടതടവില്ലാത്ത മഴയിൽ കിളിർത്ത പുൽപടർപ്പുകൾക്കിടയിലുയരുന്ന ചീവിടിന്റെ സംഗീതം ആസ്വദിക്കാനുള്ള സ്ഥലം മനസ്സിൽ ബാക്കിയില്ലാതിരുന്നതിനാൽ , അയാൾ മുന്നോട്ട് പോയി , അലസഗമനനായി.   നഗരബാക്കിയിൽ അപ്പോഴും മരംപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു , അൽപ്പം മുൻപ് കടന്നുപോയ കാറ്റിന്റെ ശക്...
Read more

മുത്തുകൾ മിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങൾ

-
മുത്തുകൾ മിന്നുന്ന ജീവിതങ്ങൾ കേണൽ . രാജൻ ജോസഫ് വണ്ടിഓടിച്ചു കയറ്റിയത് കോടയുടെ വെള്ള കമ്പളം പുതച്ച , കാപ്പിമരങ്ങൾ അതിരിടുന്ന കുടകിന്റെ മലയടിവാരങ്ങളിലേക്ക് ആയിരുന്നു . നേരം പുലരാൻ ആപ്പോഴും വിനാഴികകൾ ബാക്കി . എങ്ങും കരിംപച്ചയിൽ വെള്ള ഇഴപാകിയ പ്രകൃതി . റോഡാണെങ്കിൽ അൻപത് മീറ്റർ പോലും കാഴ്ച തരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . പുലരിവെട്ടം കടന്നുവരാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ രാവിലെ ഉണരാൻ പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പോലെ തോന്നിച്ചു അയാൾക്ക് ‌.   ആ മഹീന്ദ്രയുടെ കമാൻഡർ ജീപ്പിൽ ഇടതുവശം ചേർന്ന് വശങ്ങളിലെ കാഴ്ചകളുടെ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടിരിക്കയാണ് സീതമ്മ , അയാളുടെ പ്രാണസഖി ... ജോലിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച് മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ അയാളുടെ നാട്ടിൽ ഒതുങ്ങി കൂടാം എന്നതായിരുന്നു ഭാര്യയുടെ അഭിപ്രായം . എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള കാലം കൂടി കർമ്മ നിരതമായി ജീവിച്ചു തീർക്കണം എന്നത് അയാളുടെ തീരുമാനമായിരുന്നു . അതിന് അയാൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് കുടകിന്റെ സൗന്ദര്യം . കാപ്പിയും ഇഞ്ചിയും പിന്നെ മു...
Read more

ജന്മാന്തരങ്ങൾ

-
  ജന്മാന്തരങ്ങൾ              അയനി ചക്കകൾ പരവതാനി വിരിച്ച ആ മുറ്റത്ത് അയാൾ നിന്നു, അപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കയായിരുന്നു, അത് അയാളുടെ യൗവനവും കൌമാരവും കടന്ന് ബാല്യത്തിൽ എത്തി ചേർന്നു. ആ ഓർമ്മകളോടൊപ്പം ആ നാലുകെട്ടും അതിന്റെ ആ അങ്കണവും നവോഡയുടെ പുതുമയുള്ള മണവും ചാരുതയും കൈക്കൊള്ളുകയായിരുന്നു. അന്ന് നിത്യവും നിരവധി പേരുടെ ശബ്ദ്ദങ്ങളും കാൽപ്പെരുമാറ്റവും ചൂരുകളും കൊണ്ട് സമൃദമായിരുന്നു അതിന്റെ ചുറ്റുപാടുകളും അകത്തളങ്ങളും. അവിടങ്ങൾ എന്നും തൂത്തും വാരിയും മെഴുകിയും വെടുപ്പാക്കിയിരുന്നു, അതിന്റെ ചുവരുകൾ എപ്പഴും കുമ്മായകൂട്ടിന്റെ വെണ്മയിൽ  തിളങ്ങി നിന്നിരുന്നു. അതിന്റെ നാലുപാടുമുള്ള മുറ്റം സുര്യോദയത്തിനും അസ്തമനത്തിനും മുൻപ് അടിച്ച് വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. അവിടെ ഉണ്ണികൾ ഓടി കളിച്ചിരുന്നു. ഇന്നോ പഴയുടെ മണം മാത്രം തിങ്ങി നിൽക്കുന്ന അതിന്റെ അങ്കണവും അകത്തളങ്ങളും തികച്ചും വിജിനമാണ്, മുറ്റവും ചുവരുകളും കരിയിലകളും  ചെടിപടർപ്പുകളും കയറി ചുവരുകളിലെ കുമ്മായമാടർന്നു ഒരു ഭാർഗവീനിലയത്തിന്റെ ഭാവമാർന്നു നിലകൊള്ളുന്നു. ആ അവസ്ഥക്ക് കാരണം അയാൾ തന്നെ,...
Read more